Një artikull i kohëve të fundit dhe i lexuar gjerësisht në “Guardian” iu referua vlerës së miqësisë në jetën tonë, duke ngritur pyetjen se pse kaq shumë burra nuk kanë miq të ngushtë. Shpjegimet ishin mjaft të shumta, dhe në fakt, nga një moshë e caktuar e tutje të gjithë e dimë se miqësitë shpesh humbasin në pasojat e rrugës personale. Që në fëmijëri jemi inkurajuar të kemi miq, por ndërsa plakemi këto marrëdhënie bëhen gjithnjë e më të vështira për t’u krijuar. Por çfarë ndodh kur dikush nuk ka miq? A duhet të ndihet keq apo thjesht është i palumtur?
Jo domosdoshmërisht – nëse është zgjedhja e tij, sigurisht. Në fakt, të mos kesh miq të ngushtë nuk është e pazakontë. 27% e Millennials thanë në një anketë se nuk kanë asnjë, pavarësisht mantrës së gjeneratës së mëparshme se miqtë janë familja që zgjedh. Gjithashtu, të shumtë janë ata që plotësojnë nevojat e tyre sociale përmes familjes dhe praktikisht nuk kanë kohë dhe energji për të investuar në marrëdhënie të tjera. Marrëdhëniet brenda familjes ndonjëherë mund të prishen, por miqësitë në të vërtetë varen shumë më tepër nga koha dhe vendi ku ndodhemi në jetë.
Në një sondazh të vitit 1999, 26% e të anketuarve thanë se do t’u drejtoheshin së pari miqve të tyre kur kishin një problem personal. Në vitin 2021, përqindja e atyre që do të flisnin me një mik para kujtdo tjetër ishte 16%. Sipas ekspertëve, miqësia është e rëndësishme, por jo thelbësore për mbijetesë ose lumturi. Pra, nëse dikush nuk ndien nevojën për të pasur miq, nuk ka nevojë të ndihet i vetmuar në kundërshtim me një normë supersociale. Sidomos kur nuk është as vetëm.