Historia horror “Shy Girl” fillimisht u botua në mënyrë të pavarur, por pas suksesit të saj komercial u ble dhe u botua në Britani nga Hachette. Libri po përgatitej për botim edhe në SHBA.
Tashmë romani është rikthyer sërish në vëmendje pas dyshimeve të forta se është shkruar me ndihmën e inteligjencës artificiale. Akuza specifike kundër “Shy Girl” ka qarkulluar prej muajsh, që kur Max Spero , krijuesi i një aplikacioni për zbulimin e inteligjencës artificiale (Pangram), pretendoi se kishte kryer një test mbi të gjithë tekstin e librit dhe arriti në përfundimin se 78% e tij ishte shkruar nga programe të inteligjencës artificiale. “Jam i sigurt se është krijuar kryesisht nga inteligjenca artificiale ose me ndihmën e saj ”, shkroi Spero në X në janar 2026.
Dyshime u shprehën edhe nga të tjerë lexues në internet, bazuar në krahasime absurde në tekst dhe fraza të çuditshme e përsëritëse – karakteristikë e inteligjencës artificiale. Vëllimi i provave inkriminuese u bë aq i madh sa botuesit Hachette nuk mund t’i injoronin më dhe njoftuan se po ndalonin botimin e librit në Britani.
Autorja, Mia Ballard , e cila sipas biografisë së saj shkruan poezi dhe jeton në Kaliforni, pohoi, në një email dërguar New York Times, se nuk kishte përdorur inteligjencën artificiale, por supozonte se mund ta kishte përdorur personi që kishte redaktuar tekstin.
“Shy Girl”, që përqendrohet në një grua të re të dëshpëruar që takon një burrë në internet, rrëmbehet dhe detyrohet të jetojë si kafsha e tij shtëpiake, është libri i parë më i shitur nga një botues i madh, i cili hiqet nga botimi për shkak të provave se përdori inteligjencën artificiale. Gjëja më e rëndësishme në lidhje me këtë lajm nuk është vetë tërheqja, por fakti që përdorimi i inteligjencës artificiale është bërë aq delikat sa tani mund të mashtrojë edhe profesionistët e librave me përvojë.
“Nuk është thjesht e pashmangshme. Po ndodh tashmë ”, thotë konsulenti i botimeve dhe autori Thad McIlroy . Ai përdori dy aplikacione të tjera të zbulimit të inteligjencës artificiale për të arritur në të njëjtin përfundim si Pangram: se “Shy Girl” u shkrua, të paktën në një pjesë të madhe, nga inteligjenca artificiale. Përfundimet e aplikacioneve përfshijnë përsëritjen e frazave si “E ndjeva pauzën si një thikë në zemër, të mprehtë dhe të pamëshirshme ” ose “ E shtypa telefonin në buzë, duke e ndjerë ekranin të ftohtë dhe të pamëshirshëm ”.
Ndërsa botuesit e mëdhenj kanë filluar të kuptojnë implikimet e inteligjencës artificiale, sipas një artikulli të New York Times ajo është tashmë shumë e përhapur në vetëbotimin. Kur profesori i shkencave kompjuterike Tuhin Chakrabarty, një bashkëpunëtor në Universitetin Stony Brook, kreu një test mbi më shumë se 14,000 romane të vetëbotuara, ai zbuloi se gati 20 përqind ishin shkruar me të paktën një përdorim sistematik të inteligjencës artificiale. Ai gjeti një rritje të konsiderueshme në këtë trend, prej 41 përqind, midis viteve 2024 dhe 2025 .
Duhet theksuar se shumë botues nuk e ndalojnë përdorimin e inteligjencës artificiale në kontratat e tyre me autorët. Megjithatë, ata theksojnë se vepra duhet të jetë “origjinale”, një term që shumë profesionistë të librit e interpretojnë si ndalues të përdorimit të inteligjencës artificiale qoftë në tekst apo në ilustrime.
Një çështje që e bën të vështirë ndalimin e përdorimit të inteligjencës artificiale është se botuesit nuk e refuzojnë atë tërësisht si mjet. Konsiderohet legjitime, për shembull, në funksione të tilla si transkriptimi ose përkthimi, të paktën në një mënyrë ndihmëse.
Nga ana tjetër, edhe ligji është shumë hapa prapa zhvillimeve në teknologji . “Duhet të gjejmë disa udhëzime”, thekson Mary Rasenberger , drejtuese e Shoqatës së Autorëve dhe një padie kolektive nga autorët kundër OpenAI dhe Microsoft, duke pretenduar se trajnimi ChatGPT përdori veprat e autorëve pa pëlqimin e tyre.