Gazetarja Helen Rumbelow kaloi dy ditë duke lexuar dosjet e fundit të Epstein. Ajo ndan me gazetën Times mendimet dhe ndjenjat që kjo përvojë i ka ngjallur si grua.
“Kur klikon te dosjet e Epstein, është sikur të kthesh kohën pas. Pas dritares së madhe sheh burrat që sundojnë planetin. Është një mundësi unike për të parë se si këta burra, milionerë, udhëheqës politikë, të famshëm, nga presidentë te princa, krijojnë aleanca kur gratë nuk janë në dhomë. Shikon se si lubrifikohen ingranazhet e botës, nga mizogjinia e mbushur me pornografi.
Epstein, në një shkëmbim email-esh me Noam Chomsky në vitin 2016, shkruan për veten: “Unë i dorëzohem seksizmit”. Por është diçka më e thellë se kaq. Shkrimtarja australiane, Germaine Greer dikur shkroi se “gratë nuk kanë shumë ide se sa shumë i urrejnë burrat”. Gjysmë shekulli më vonë, më lindi një ide kur lexova një shënim që Epstein kishte mbajtur për një grua anonime: “shtrigë e rrudhur, vetëm pse është e pasur mendon se mund të flasë keq për këdo”. Dhe kjo është një nga deklaratat e tij më pak përçmuese. Ato më ekstreme nuk mund të riprodhohen këtu.
“Në mesazhet midis Epstein dhe miqve të tij të rangut të lartë ka fragmente dëshmish nga viktima të reja – të detyruara, të traumatizuara, të thyera, që rrjedhin gjak. Burrat e fuqishëm shpesh arrijnë ta mbajnë sekret identitetin e tyre. Fytyrat e vajzave të dobëta janë mbuluar nga një rrjetë e zezë. Disa burra janë të mbrojtur sepse vlejnë diçka, ndërsa vajzat duken si copa të diçkaje çnjerëzore. Duke lexuar dosjet, pashë se si burrat u organizuan në një klub përmes emaile-ve të pafundme shpifëse. Pashë trupat e prerë të vajzave, fjalë për fjalë ndryshimin midis të qenit dikush dhe të qenit askush.”
View this post on Instagram