Më 1970 aktori shqiptar, Bekim Fehmiu, dha një intervistë për gazetën franceze “Paris Press” ku foli për familjen e tij, ëndrrën për t’u bërë aktor dhe dëshirën për të pasur 12 fëmijë.
***
“Djali i Uliksit (18 muajsh) quhet Uliks në kujtim të serialit televiziv “Odisea”.
Është e vështirë të njohësh Bekim Fehmiun, yllin e “I Even Met Happy Gypsies”, filmi që fitoi Çmimin Special të Jurisë në Festivalin e Filmit në Kanë të vitit 1967.
“Kjo më gëzon”, thotë Bekim Fehmiu, me një buzëqeshje në buzë dhe në sytë e tij të gjelbër. “Sepse romët janë larg; njerëzit kanë harruar dhe askush nuk e ka bërë lidhjen midis meje dhe zotërisë me mjekër në TV.”
Belmondo Jugosllav
Megjithatë, së shpejti, 33-vjeçari Bekim Fehmiu nuk do të jetë më në gjendje të kalojë pa u vënë re në rrugë. Filmi i tij i parë ndërkombëtar, “The Adventurers” i frymëzuar nga jeta e diplomatit dhe playboy-t të famshëm të Amerikës së Jugut Porfirio Rubirosa, në të cilin ai luan rolin, do të dalë në mars në Shtetet e Bashkuara, në prill në Britaninë e Madhe dhe në shtator në Francë. Ndërkohë, ai ka xhiruar një film western, “The Deserter” dhe është martuar me Branca Petriç, një aktore jugosllave, në shkurt të vitit 1968.
“Djali ynë 18-muajsh quhet Uliks për shkak të rolit tim në serialin televiziv. Në fakt, kam një grua dhe një të dashur. Po, po, shkruajeni, është i njëjti person. Unë ende e konsideroj gruan time të dashurën time sepse të dy jemi kundër martesës. Ne nënshkruam një kontratë për shkak të së ardhmes së djalit tonë, dhe pastaj e harruam. Oh po, unë jam ende i dashuruar me të!”
Kur erdhi në Kanë tre vjet më parë për të prezantuar “I Even Met Happy Gypsies”, Bekim Fehmiu u quajt unanimisht Belmondo jugosllav.
“Duhet të jetë për shkak se jemi në Francë,” thotë ai, “që Belmondo bëri boks dhe unë gjithashtu. Kjo duket në hundën e tij dhe në timen.”
Bekim Fehmiu është një nga tetë fëmijët në një familje shumë të ngushtë shqiptare dhe nuk ka bërë kurrë ndonjë punë tjetër përveç aktrimit.
“Kur isha 16 vjeç,” tregon ai, “pashë një film në anglisht. Atëherë vendosa se do të bëhesha aktor. Pas shkollës së mesme, aplikova në Konservator, por më duhej të prisja një vit për t’u pranuar. Flisja vetëm shqip dhe frëngjisht, dhe në Konservator, tekstet recitoheshin në serbisht.”
Ai dëshiron të ketë dymbëdhjetë fëmijë
Ai ka luajtur çdo lloj roli, duke qenë anëtar i dy trupave në vendin e tij në të njëjtën kohë: Teatrit Kombëtar, ekuivalent me Comédie-Française tonë, dhe një teatri avangardë. Ndër autorët, veprat e të cilëve ka interpretuar janë Eskili, Sofokliu, Shekspiri, Molieri, Rasina, Sartri, Ionesko, Pinteri dhe Dostojevski.
Pa ndryshim, dhe kjo e bën shumë të qeshë, ai votohej si aktori më i mirë i ri në Jugosllavi çdo vit, vendi që përfaqësoi në Teatrin e Kombeve në Sarah Bernhardt në vitin 1964.
Problemi i tij i vetëm tani është se ka vendosur të ketë dymbëdhjetë fëmijë. Megjithatë, gruaja e tij preferon të ndalet në gjashtë. J. W.
Bekim Fehmiu ka lindur në Sarajevë më 1 qershor të vitit 1936. I ati, Ibrahim Fehmiu, ishte një figurë e njohur e arsimit shqip. Fëmijërinë dhe rininë e ka kaluar në Prizren ku e ka mbaruar edhe gjimnazin. Ishte kjo arsyeja, që pas vetëvrasjes më 15 qershor 2010, ai la amanet që hiri i tij të hidhej në lumin Lumbardh (Bistricë) të Prizrenit.
Fakultetin e Arteve Dramatike e ka kryer në Beograd ku edhe e ka kaluar jetën me bashkëshorten Branka Petiç, po ashtu aktore, me të cilën ka djemtë Uliksin dhe Hedonin.
Bekimi u bë i famshëm me filmin “Mbledhësit e Puplave”, në vitin 1966, kur në festivalin e Kanës mori Palmën e Artë.
Deri në atë kohë, ai kishte studiuar dhe ishte bërë i njohur nga shumë shtëpi filmi nëpër botë. Ai është aktori i parë shqiptar i filmit dhe i teatrit, i cili ka luajtur me sukses në filmat dhe skenat e gjithë hapësirës së ish-Jugosllavisë./HenzaNews